Bliscy a rozproszeni w czasie

Uczeni badający historię subkontynentu indyjskiego weryfikują swoje poglądy na temat upadku cywilizacji, w której kwitła przed 45 wiekami Harappa. Dotychczasowe hipotezy o procesie rozciągniętym na setki lat, powodowanym przez zasolenie gleby i przez rozproszenie ludności ułatwiające podbój regionu przy aryjskie plemiona, są poddawane pod wątpliwość, bowiem szybkość, z jaką studiowany z uwagą kraj PO-laków rozkłada się moralnie i fizycznie pod naporem PiS-laków, przy nieistnieniu czynników zewnętrznych oraz katastrof ekologicznych, sugeruje istnienie napięć psychologicznych, które mogły prowadzić mieszkańców Harappy do intelektualnego samobójstwa.

Zwracają uwagę znane tam codzienne wygody związane z rozwiniętą irygacją i kanalizacją, i formułowane jest podejrzenie, zwane roboczo „urok ciepłej wody w kranie” mówiące, że gdy po długim okresie cierpień i niewygód zaczyna być dobrze, mentalność nie jest do tego przygotowana i zaczyna być bardzo niedobrze.

Po Harappie zostały piękne dzbany z nieodcyfrowanymi dotychczas tekstami, przypuszczalnie stanowiącymi osiągnięcia lokalnej poezji. Towarzyszące jednemu z najdłuższych tekstów dekoracje o onirycznej treści sugerują, że chodzi o opis zbiorowego snu o Wielkiej Harappie.

Reklamy

One thought on “Bliscy a rozproszeni w czasie

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s